| Головна » Статті » Поезія » Збіґнєв Герберт |
Вертаємося вниз до витоків історії Втрачений рай дитинства в краплях вод Втікати від погонь в мишачі коридори комахою занурюватися на квіткове дно вмить пробудитись іволгою на гнізді або у шкурі вовка сторожко по снігу бігти й над прірвою на повний місяць вити раптом злякатися коли приносить вітер запах вбивці увечері тримати сонце на оленячих рогах спіральний сон вужів яв вертикальна камбал це все записано в наш атлас тіла в масштаби черепа вдруковані портрети предків тож ми повторюємо літери забутих мов перед звіриним ідолом танцюємо вночі в луску убраними у шкури панцир пір'я кінця немає цим літаніям злочинним щоб добрі духи не зреклися нас блукали довго ми серед зірок і в океанах прийміть до гурту нас холодних непомірно
Wstydliwe sny Metamorfozy w dół do źródeł historii utraconego raju dzieciństwa w kropli wody ucieczki pościgi przez mysie korytarze owadzie wędrówki na dno kwiatu ostre przebudzenie w gnieździe wilgi albo czujny bieg po śniegu w skórze wilka i nad krawędzią przepaści wielkie wycie do pełni nagły strach kiedy wiatr przynosi zapach mordercy cały zachód słońca w rogach jelenia spiralny sen węża wertykalnie czuwanie płastugi to wszystko jest zapisane w atlasie naszego ciała i w skale czaszki odciśnięte jak portret przodków więc powtarzamy litery zapomnianej mowy tańczymy nocą przed posągami zwierząt ubrani w skórę łuski pióra i pancerze nieskończona jest litania naszych zbrodni dobre duchy nie odtrącajcie nas zbyt długo błądziliśmy po oceanach i gwiazdach studzonych ponad miarę przyjmijcie do stada | |
| Переглядів: 296 | Рейтинг: 0.0/0 |
| Всього коментарів: 0 | |