| Головна » Статті » Поезія » Збіґнєв Герберт |
В моїй кочуючій поміж Афінами й Мегарою імперії я владарюю сам в глухій крутій ущелині без настанов старійшин дурних регалій з простою булавою в долоні одягнений лише у вовчу тінь і вселяючий жах звук слово Дамаст мені не вистачало підданих ті що були значно менші не доживали до ранку однак це наклеп звати мене розбійником як проголошує фальсифікована історія насправді я учений соціальний реформатор моєю справжньою пристрастю була антропометрія я вигадав ліжко як міру досконалості людини я порівнював упійманих подорожніх зі своїм ложем важко було уникнути – визнаю – розтягування кінцівок відсікання кінцівок пацієнти помирали але чим більше гинуло тим більше я переконувався що мої дослідження вірні мета була шляхетною прогрес вимагає жертв Я хотів знайти різницю між високими й низькими людство огидно різноманітне я хотів знайти єдину форму я був невтомним у зусилллях зрівняти людей мене позбавив життя Тезей убивця невинного Мінотавра той хто розкрив таємницю лабіринту бабським клубком пряжі повний шахрайських трюків без принципів і бачення майбутнього. маю обгрунтовану надію, що інші продовжать мою працю і так щасливо розпочата мною справа буде доведена до кінця
Damastes z przydomkiem Prokrustes mówi Moje ruchome imperium między Atenami i Megarą władałem puszczą wąwozem przepaścią sam bez rady starców głupich insygniów z prostą maczugą w dłoni odziany tylko w cień wilka i grozę budzący dźwięk słowa Damastes brak mi było poddanych to znaczy miałem ich na krótko nie dożywali świtu jest jednak oszczerstwem nazwanie mnie zbójcą jak głoszą fałszerze historii w istocie byłem uczonym reformatorem społecznym moją prawdziwą pasją była antropometria wymyśliłem łoże na miarę doskonałego człowieka przyrównywałem złapanych podróżnych do owego łoża trudno było uniknąć - przyznaję - rozciągania członków obcinania kończyn pacjenci umierali ale im więcej ginęło tym bardziej byłem pewny że badania moje są słuszne cel był wzniosły postęp wymaga ofiar pragnąłem znieść różnicę między tym co wysokie a niskie ludzkości obrzydliwie różnorodnej pragnąłem dać jeden kształt nie ustawałem w wysiłkach aby zrównać ludzi pozbawił mnie życia Tezeusz morderca niewinnego Minotaura ten który zgłębiał labirynt z babskim kłębkiem włóczki pełen forteli oszust bez zasad i wizji przyszłości mam niepłonną nadzieję że inni podejmą mój trud i dzieło tak szczytnie zaczęte doprowadzą do końca | |
| Переглядів: 214 | Рейтинг: 0.0/0 |
| Всього коментарів: 0 | |