Закрились двері за дверима,

Як сторінки мого життя.

Ці сторінки у серці сяють.

А решту вітер забирає

- я відбуваю

- прощавайте...

Моє дитинство, прощавай,

живеш ти, в серці ти палаєш,

скрипка мала, двір кам'яний,

вигнання заклик негучний

- ігри і бійки

- прощавайте...

Ви прощавайте, мої друзі,

минули з вами мої дні,

Я пам'ятаю кожну мить

тих, кого більше не зустріть,

- благословляю

- прощавайте...

Ти, моє місто, прощавай

і мої вулиці щасливі,

сходжені тисячі разів,

байдужий, добрий, люд знайомий,

знущання, посмішки й прокльони,

- Я повернуся

- прощавайте...

Себе самого залишаю,

не спалюю мости назад...

Я відбуваю, щоб вернутись

у тисячі дверей замкнутих

- пора настала

- прощавайте...

Любов остання, прощавай,

в мить втрати скам'янілість губ,

ніч не вернути й потиск рук,

закрилися відкриті двері

- це я закрив їх

- прощавайте...

Найкращі дні мої, прощайте,

безсонні тисячі ночей,

прощайте й ви, слова затерті,

обличчя втомлені і двері

відкриті для нових оман

- я їм не вірю

- прощавайте...

Остання втрата, прощавай,

моя не втрачена надія, чекаю

на останню мрію...

а решту вітер забирає.

В різновиди обманних ігор

я більш не граю

- прощавайте

Արթուր Մեսչյան "ԲԱՐՈՎ ՄՆԱՔ"

Դռները մեկ առ մեկ փակում

կյանքիս անցած էջերի պես,

էջերը լույս պահում սրտում,

մնացածը տալիս քամուն

- և հեռանում

- բարով մնաք...

Բարով մնաս իմ մանկություն,

որ դեռ ապրում, այրվում ես իմ սրտում,

փոքրիկ ջութակ, քարքարոտ բակ,

աքսորների խուլ ահազանգ

- կռիվ ու խաղ

- բարով մնաք...

Բարով մնաք -- իմ ընկերներ

որ կիսեցիք ինձ հետ օրերը իմ,

ես կհիշեմ ամեն վարկյան

նրանց, որոնք արդեն չկան,

- օրհնյալ լինեք

- բարով մնաք...

Բարով մնաս դու իմ քաղաք

և փողոցներ իմ հարազատ,

ես չափչփել եմ ձեզ հազար անգամ,

դեմքեր ծանոթ, բարի ու գորշ,

հեգնանք, ժպիտ և հայհոյանք,

- ես դեռ կգամ

- բարով մնաք...

Ինքս ինձնից եմ հեռանում

և կամուրջները ետդարձի ես չեմ այրում...

ես հեռանում եմ, որ դառնամ,

հազար փակված դռներ բանամ

- հիմա գնամ

- բարով մնաք...

Մնաս բարով, վերջին իմ սեր,

կորուստի պահը լուռ, և քարացած շուրթեր...

գիշեր անդարձ, ձեռքեր սեղմված,

և կորուստի դռները բաց

- ես փակեցի

- բարով մնաք...

Մնաք բարով խելառ օրեր

անքուն հազար իմ գիշերներ

բարով մնաք, խոսքեր մաշված

դեմքեր հոգնած

նոր խաբկանքի դռները բաց

- չեմ հավատում

- բարով մնաք...

Մնաս բարով, վերջին կորուստ,

վերջին իմ հույս, սպասում,

երազ վերջին...

ես հեռանում եմ ամենից,

ամեն տեսակ սուտ խաղերից

ես չեմ խաղում

- բարով մնաք